ฟังก์ชั่นของแอคติเวเตอร์

หน้าที่ของตัวกระตุ้นสามารถแบ่งคร่าวๆได้เป็น:

1. การเปิดใช้งานโดยธรรมชาติ
เมื่อแปรรูปแร่โพลีเมทัลลิกที่ไม่ใช่เหล็ก พื้นผิวของแร่ธาตุจะทำปฏิกิริยากับไอออนของเกลือที่ละลายน้ำได้ตามธรรมชาติในระหว่างกระบวนการบด ตัวอย่างเช่น เมื่อมีแร่สฟาเลอไรต์และคอปเปอร์ซัลไฟด์อยู่ร่วมกัน ก็จะมีคอปเปอร์ซัลไฟด์จำนวนเล็กน้อยในการเกิดออกซิเดชันเสมอหลังจากขุดแร่ สารนี้ถูกออกซิไดซ์เป็นคอปเปอร์ซัลเฟต ในสารละลาย ไอออน Cu2+ จะมีปฏิกิริยากับพื้นผิวสฟาเลอไรต์เปิดใช้งานซึ่งทำให้การแยกทองแดงและสังกะสีทำได้ยาก จำเป็นต้องเติมปูนขาวหรือโซเดียมคาร์บอเนตและสารปรับสภาพอื่น ๆ เพื่อตกตะกอน "ไอออนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้" บางชนิดที่อาจทำให้เกิดการกระตุ้น

2. การเปิดใช้งานล่วงหน้า
หมายถึงการเพิ่มตัวกระตุ้นเพื่อเปิดใช้งานเพื่อเลือกแร่ธาตุบางชนิด เมื่อไพไรต์ถูกออกซิไดซ์อย่างหนัก ให้เติมกรดซัลฟิวริกเพื่อละลายฟิล์มออกไซด์บนพื้นผิวของไพไรต์ ก่อนที่จะแปรรูปไพไรต์เพื่อให้เห็นพื้นผิวใหม่เพื่อให้ลอยตัวได้ง่ายขึ้น

3. การฟื้นคืนพระชนม์
หมายถึงแร่ธาตุบางชนิดที่ถูกยับยั้ง เช่น สฟาเลอไรต์ ที่ถูกยับยั้งด้วยไซยาไนด์ซึ่งสามารถฟื้นคืนชีพได้โดยการเติมคอปเปอร์ซัลเฟต

4. การหลอมโลหะ

หมายความว่าแร่โลหะออกไซด์จะได้รับการบำบัดด้วยโซเดียมซัลไฟด์ก่อนเพื่อสร้างฟิล์มแร่โลหะซัลไฟด์บาง ๆ บนพื้นผิวของแร่ออกไซด์ จากนั้นจึงทำการลอยตัวด้วยแซนเทต