คำแนะนำทางคลินิกเกี่ยวกับขอบสบฟันปลอม: ฟังก์ชัน วิดีโอ และการใช้งานทีละขั้นตอน

ขอบสบฟันปลอม—หรือเรียกอีกอย่างว่าขอบกัด—มีจุดประสงค์ที่นอกเหนือไปจากการบันทึกการกัดของผู้ป่วย มีบทบาทสำคัญในการช่วยให้ช่างเทคนิคของคุณเลือกขนาดและรูปร่างของฟันที่เหมาะสม กำหนดตำแหน่งขอบของรอยบากที่ถูกต้อง และกำหนดรูปทรงเหงือกที่สวยงามสำหรับฟันปลอมขั้นสุดท้าย

ขอบกัดถูกประดิษฐ์ขึ้นด้วยแวกซ์ที่วางไว้บนสันที่เหลือของผู้ป่วยโดยตรง ซึ่งเป็นรากฐานที่มั่นคงที่สุดในการติดฟันปลอมเพื่อให้แน่ใจว่าใช้งานได้ดีที่สุดและมีอายุยืนยาว ขอบล้อเหล่านี้ยังบันทึกขนาดแนวตั้งด้านสบฟันของผู้ป่วย (VDO) ซึ่งเป็นระยะห่างแนวตั้งระหว่างขากรรไกรบนและล่างเมื่อฟันอยู่ในการสบฟันที่เหมาะสม VDO ที่ถูกต้องจะทำให้จมูก ริมฝีปาก และคางดูเป็นธรรมชาติ การดู VDO มากเกินไปทำให้ดูเหมือนปากคนไข้อิ่มจนเกินไป มักทำให้ริมฝีปากปิดบริเวณขอบไม่ได้ หากขาด VDO จะทำให้ปากดูยุบ โดยคางชิดจมูกมากเกินไป และมุมปากคว่ำลง

ในระหว่างการผลิตแผ่นฐาน ช่างเทคนิคของคุณอาจต้องกันไม่ให้มีรอยตัดบนโมเดลหลักเพื่อป้องกันการแตกหัก ซึ่งอาจส่งผลให้แผ่นฐานหลวมเล็กน้อยระหว่างการลองใช้งาน ในกรณีเช่นนี้ อาจใช้กาวติดฟันปลอมจำนวนเล็กน้อยเพื่อปรับปรุงความมั่นคง เมื่อฟันปลอมผ่านกระบวนการแล้ว ความพอดีก็จะแม่นยำ

ขั้นตอนที่ 1

ก่อนลองขอบกัด ให้วัด VDO ของผู้ป่วยก่อน หากคนไข้มีฟันปลอมอยู่แล้ว ให้ทำเครื่องหมายที่จมูกและคาง และบันทึกระยะห่างระหว่างฟันปลอม สำหรับคนไข้ที่ไม่มีฟันปลอมหรือผู้ที่ใส่ฟันปลอม ให้ประมาณ VDO และปรับขอบแว็กซ์ตามต้องการจนกว่าจะได้การวัดแนวตั้งที่ต้องการ

ขั้นตอนที่ 2

ประเมินการพยุงริมฝีปากโดยการสังเกตโปรไฟล์ของผู้ป่วย ขอบด้านหน้าของขอบแวกซ์ด้านบนควรอยู่ในแนวเดียวกับตำแหน่งที่คาดไว้ของขอบรอยบากด้านบน ขอให้ผู้ป่วยพูดโดยวางขอบไว้เพื่อยืนยันว่าขอบช่วยให้พูดได้สบายและแสดงฟันได้สวยงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องจัดการความสัมพันธ์แบบ Class II หรือ Class III ปรับเปลี่ยนขี้ผึ้งตามความจำเป็นเพื่อให้ได้ตำแหน่งขอบรอยบากที่เหมาะสม

ขั้นตอนที่ 3

ตรวจสอบระนาบสบฟันโดยตรวจสอบให้แน่ใจว่าขอบแวกซ์ด้านบนอยู่ในแนวระดับจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง เมื่อคนไข้ยิ้ม ควรมองเห็นรอยบากได้เท่ากันตามแนวริมฝีปาก หากจำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยน ให้ทำเครื่องหมายระนาบที่ถูกต้องโดยการให้คะแนนหรือวาดเส้นบนแว็กซ์ ระบุเส้นกึ่งกลางโดยการทำเครื่องหมายตรงกลางใบหน้าของผู้ป่วย ทำเครื่องหมายตำแหน่งสุนัขโดยประมาณด้วย ซึ่งโดยทั่วไปจะอยู่ในแนวเดียวกับมุมริมฝีปากที่เหลือ บันทึกเส้นริมฝีปากเมื่อยิ้ม ซึ่งจะช่วยแนะนำการเลือกและการจัดวางฟัน หลังจากการวัดขั้นสุดท้ายแล้ว ให้ติดวัสดุการพิมพ์บนขอบแว็กซ์ด้านล่าง และแนะนำผู้ป่วยให้มีความสัมพันธ์แบบศูนย์กลาง